• Laureaci nagrody SUPERMEDICUS
  • Akredytacja PTU dla pracowni USG Ultramedica
  • Zdobywcy godła Firma Przyjazna Klientowi
  • 16 lat USG 3D w Krakowie
  • Ultramedica to Miejsce Przyjazne Maluchom

Gdy ucieka kostka – niestabilność stawu skokowego



Podczas uprawiania sportu mogą zdarzać się sytuacje, w których źle postawiona stopa powoduje „uciekanie kostki” do boku. Gdy zdarza się to stosunkowo rzadko, na nierównym podłożu i nie dochodzi do nadwyrężenia stawu skokowego, zwykle nie świadczy to o poważnym problemie ortopedycznym. Co innego, gdy w przeszłości skręciliśmy kostkę, zlekceważyliśmy proces rehabilitacji, a teraz borykamy się z ciągłym uczuciem niestabilności stawu skokowego. Chodzeniu szybszym krokiem lub bieganiu nawet na równym podłożu towarzyszy niepewność i częste uciekanie kostki do boku. W okolicy stawu skokowego często pojawia się opuchlizna, a dotyk w tym miejscu może wywołać nieprzyjemne odczucia lub nawet ból.
Jeśli uprawiasz sport i borykasz się z podobnym problemem, wskazane jest wykonanie badania USG stawu skokowego, by ustalić plan dalszego postępowania. Zaniedbanie niestabilności może skończyć się ponownymi kontuzjami oraz przedwczesnym zwyrodnieniem stawu skokowego.

Na czym polega skręcenie stawu skokowego

Skręcenie stawu skokowego to kontuzja polegająca na uszkodzeniu więzadeł stabilizujących staw skokowy. Najczęściej dochodzi do urazu więzadeł położonych z boku kostki – dzieje się to w trakcie postawienia stopy na zewnętrznej krawędzi w warunkach obciążenia masą ciała. Uszkodzeniu jako pierwsze ulega więzadło skokowo-strzałkowe przednie (ATFL, ang. anterior talofibular ligament). Więzadło to może ulec jedynie naciągnięciu (1 stopień skręcenia), częściowego naderwaniu (2 stopień skręcenia) lub całkowitemu zerwaniu (3 stopień skręcenia). Gdy siła urazu jest duża, 3 stopniowi skręcenia ATFL może towarzyszyć uszkodzenie więzadła piętowo-strzałkowego (CFL, ang. calcaneofibular ligament). Objawami skręcenia kostki jest obrzęk, możliwe zasinienie skóry (krwiak), ból oraz utrudnienie chodzenia. Nasilenie objawów zależy od stopnia skręcenia, liczby kontuzjowanych więzadeł oraz od obecności uszkodzeń innych tkanek miękkich, a także ewentualnych urazów chrzęstno-kostnych bloczka kości skokowej.

Powikłania nieleczonego skręcenia stawu skokowego

Każde skręcenie stawu skokowego powinno zostać zdiagnozowane przez lekarza ortopedę. Chodzi o określenie stopnia skręcenia oraz dalsze zalecenia co do postepowania. Rehabilitacja po skręceniu kostki jest koniecznością, jeśli nadal chcemy z przyjemnością uprawiać sport, nie bojąc się o kolejne kontuzje. W momencie uszkodzenia więzadła dochodzi do zniszczenia zlokalizowanych w nim receptorów czucia głębokiego, które uczestniczą w procesie automatycznego napięcia odpowiednich mięśni, by ustawić staw skokowy w bezpiecznej stabilnej pozycji. Utrata receptorów zawsze powoduje upośledzenie czucia położenia stawu skokowego – czujemy się niepewnie gdy stajemy na kontuzjowanej nodze. Czucie głębokie można poprawić odpowiednio ukierunkowaną rehabilitacją i przywrócić w ten sposób funkcjonalną stabilność stawu. Czasami skręcenie jest na tyle poważne (3 stopień), że staw traci stabilność mechaniczną. Leczenie zachowawcze może okazać się niewystarczające. Osoby uprawiające sport powinny wtedy rozważyć proponowane przez lekarza ortopedę leczenie operacyjne. Jest to bardzo ważne, ponieważ na tle przewlekłej niestabilności mechanicznej szybciej rozwija się choroba zwyrodnieniowa stawu. Powtarzające się przeciążenia mogą dotyczyć także naciąganych ścięgien mięśni strzałkowych, zwiększając ryzyko ich podwichania się. Postępująca choroba zwyrodnienia stawu skokowego powoduje stopniowe ograniczenie ruchomości oraz ból coraz bardziej utrudniający podejmowanie aktywności fizycznej. Zaniedbanie takiego stanu może doprowadzić za kilka lub kilkanaście lat do sytuacji, w której konieczna będzie wymiana stawu skokowego na sztuczny (endoproteza) lub jego usztywnienie (artrodeza).

Diagnostyka niestabilności stawu skokowego

USG stawu skokowego

W trakcie wizyty ortopedycznej lekarz wykona dynamiczne badanie USG stawu skokowego. Badanie to umożliwia ocenę wydolności więzadeł w trakcie testu stresowego. Badanie USG pozwala także ocenić stan okolicznych tkanek miękkich oraz częściowo niewielki obszar chrząstki bloczka kości skokowej.

Inne badania obrazowe

Zwyrodnienia stawu skokowego mogą być oceniane na zdjęciach rentgenowskich. Gdy lekarz podejrzewa ostre uszkodzenie chrząstki bloczka kości skokowej, należy dodatkowo wykonać rezonans magnetyczny (MRI).

Leczenie operacyjne niestabilności stawu skokowego

Leczenie operacyjne niestabilności przednio-bocznej stawu skokowego polega na naprawie lub rekonstrukcji więzadeł ATFL i/lub CFL. Jest wiele metod operacyjnych – wybór najwłaściwszej zależy od uwarunkowań anatomicznych uszkodzenia więzadła oraz doświadczenia operatora. Chirurg zaopatruje także inne uszkodzenia powstałe wskutek skręcenia stawu skokowego. Po operacji konieczna jest rehabilitacja, która obejmuje terapię manualną oraz ćwiczenia. Powrót do aktywności fizycznej jest możliwy zwykle w 4 miesiącu po zabiegu. Reasumując, nie należy lekceważyć nawykowego uciekania kostki, ponieważ może to prowadzić do poważnych problemów ze stawem skokowym w przyszłości.
Poleć
bliskim
×
×
×
×
×
Na naszej stronie używamy Ciasteczek. Kliknij tutaj aby dowiedzieć się więcej. Jeśli zgadzasz się na to, przeglądaj dalej naszą stronę.